ازحافظه آبادی پاک می شودو

ازروی مادیان پیرمی پردروی مین

یکهو

زبان مادریش رافراموش می کند

ودیگر

لباسهایش بوی پونه وباران نمی دهد

می بخشیدآقا

زمین راگردمی کنی

مداری می شودو

می چرخیم

باچشمهایی که بازبسته اند

های روح باران

صدایم نمی کنی

ازچشمه

سارش پریده است

آفتی می شودو

انگوری نمی ماند

وهفت سالگی ازشاخه های توت بالانمی رود

های روح ابر

خیسم نمی کنی

ازساراانارراگرفته ای

بی دبستان بزرگ می شویم و

صدای آب رانمی کشیم

وخواب هیچ مادری ازشکستن شیشه های عصرآشفته نمی شود

من پشته های سوخته زیادی رادویده ام

دلم می خواهدهمین جازانوبزنم

دکمه هایم رابازکنم و

روبه بادی که نمی وزد

دادبزنم

های روح باد

ازچشمه سارراگرفتی

ازسارااناررا

دستم رانمی گیری

تاازخیابانهای شلوغ قرن عبورکنم

دارم به توبغض می کنم

چقدردوستت دارم نوک زبانم مانده است که از دهان نمی افتد

دارم به توراه می روم

هزارخرابه ازآبادیمان می گذرد

وتودربساط هیچ شبی آفتابی نمی شوی

نگران نباش

درست می شود

گوش کن

انگارهمیشه کسی دارددست مارادرست می خواند

آنا

دلم عجیب هوای سیب کرده وباران

تودرباغ نیستی

انگاردوشیزه ای درباغهای جهان نمانده است

دارم به توخواب می روم

هی می روم ولی

همیشه چیزی می ماند

تادوستت دارم

سلام خدمت خوانندگان احتمالی

حضورانورشمابایدعرض کنم-

البته شایدطول بکشه- درهرصورت

پنجمین نشست ادبی انجمن های شعر

شهرستان های شیروان -فاروج و

قوچان درموعدمقرریعنی دیروزبرگزار

شدوشاعران این سه شهربه شعرخوانی

پرداختندکه اسامی شعرخوانان درادامه

نوشته میشه البته قابل ذکره باتوجه به

ضعف حافظه اینجانب- که البته دکتراکلا

درموردبهبودیش قطع امیدکردن- فراموش کردم

باتوجه به اینکه درماه بهمن بودیم درمورد

فروغ فرخزادصحبت کنم که باتذکرسعید

قربانیان عزیزقضیه به خوبی وخوشی

خاتمه پیداکردوسعیدیه شعرتقدیمی برای

فروغ خوند درهرصورت فکرمی کنم

جلسه خوب وپرباری بودواینک اسامی

شیروان :محمدچرابه-سیدجمال موسوی-

محمدانصاری-سعیدعاملی-مهرداداسماعیلنژاد-

مرتضی صفرپور-حسام رمضانزاده وخانمها

براتزاده-شرافتمند-کوهی-اله وردیزاده-صفرزاده-

قلی نژاد-فاطمی وزمانی زاده

فاروج:صادق آدینه-رضاتوکلی وخانمهارمضانی

وغلامپور

قوچان:آقایان کاظمی-سنجری-قربانیان-مزرجی-

ارمغان-موسوی-ارکانی-بهشتی وخانمها

کارآمد

-نیازمند-باور-رضایی ودلفراز

این اواخرخودم راتشخیص نمی دهم چقدر

کنارآمده ام

باچوب

باسنگ

خیابان

باکلماتی که ازدهان افتاده اند

راضی ام به یک زن

که فرصت جهانی شدن را

چندشبانه روز درساعت ازمامی گیرد

راستی

برای تشخیصم درعکس های این اواخر

چشم هایت رادرشت ترکن

من مثل همه

همه مثل من

دستی به حنجره هایمان نکشیدیم

وفریادمان چه زودکنارمی آید

باچوب

باسنگ

با کلماتی که ازدهان افتاده اند